Het vertalen van fantasyliteratuur naar het scherm is een enorme uitdaging, maar toch presteert een specifieke serie, gecoproduceerd door HBO en de BBC, veel beter dan de Rotten Tomatoes-score van 83% doet vermoeden. Er zullen altijd fantasylezers zijn die graag hun favoriete romans tot leven willen zien komen, maar als de resulterende film of show er niet in slaagt het geliefde bronmateriaal te eren, is deze feitelijk gedoemd.
Dit scenario ontvouwde zich met *The Golden Compass*, uitgebracht in 2007. Geregisseerd door Chris Weitz en met Nicole Kidman in de hoofdrol, was de film een bewerking van *Northern Lights*, het openingsdeel van Philip Pullmans *His Dark Materials*-trilogie. De film trok onmiddellijk de aandacht van religieuze groeperingen zoals de Katholieke Liga, die aandrongen op een boycot vanwege de perceptie dat de film antireligieuze thema's met zich meebracht. Tegelijkertijd vonden veel boekenfans dat de aanpassing de religieuze kritiek van Pullman verwaterde, een keuze die uiteindelijk de film schaadde. Bijgevolg werd de film een ondermaatse box office en werd de geplande trilogie geannuleerd.
Twaalf jaar na het mislukken van de film verscheen de BBC/HBO-serie *His Dark Materials*, een succes waar de film tekortschoot. De televisieaanpassing slaagde erin om alle drie de romans van Pullman in drie seizoenen te bestrijken en een compleet en bevredigend verhaal op te leveren waar de lezers dol op waren. Niettemin bleef de kritische ontvangst aanzienlijk kouder.
De Rotten Tomatoes-score voor *Zijn donkere materialen* voelt oneerlijk

Met een rating van 83% op Rotten Tomatoes is *His Dark Materials* niet bepaald een flop. Toch is het vreemd dat de score achterblijft bij *The Rings of Power*, *The Wheel of Time* en *Game of Thrones*.
Hoewel de smaak op het gebied van kunst varieert, zijn de meeste fantasieliefhebbers het erover eens dat *His Dark Materials* de meest succesvolle verfilming van de genoemde series is. Het blijft aantoonbaar meer van toepassing op de boeken van Pullman dan *The Rings of Power* of *The Wheel of Time*, en het leverde een bevredigende conclusie op – iets wat *Game of Thrones* beroemd niet heeft kunnen bereiken, en leverde een van de meest bekritiseerde finales op fantasytelevisie op.
Het verschil komt eigenlijk neer op schaal en prestige. Niet elke recensent van *His Dark Materials* heeft noodzakelijkerwijs de trilogie van Pullman gelezen of identificeert zich zelfs als een fantasyfan. Vergeleken met de dure spektakels van de andere shows hanteert *His Dark Materials* een meer ingetogen, genuanceerde benadering van de magische elementen – een keuze die sommige critici als een nadeel beschouwden. Niettemin verdient de serie meer lof, en het toegewijde publiek erkent de unieke verdienste ervan, die uiteindelijk telt.
His Dark Materials* triomfeert waar talloze fantasieaanpassingen haperen

Filmmakers voelen vaak de drang om fantasieaanpassingen te verpakken als enorme filmische spektakels. Toch zorgt de beperkte looptijd van een speelfilm er onvermijdelijk voor dat aanzienlijke delen van de wereldopbouw, subtiliteiten en complexe details van het bronmateriaal verdwijnen. Het publiek wordt vaak uitgeput door dergelijke films, die de neiging hebben om CGI-intensieve actiescènes aan elkaar te koppelen zonder de kijkers de nodige ademruimte te geven om zich in de geliefde fictieve landschappen te nestelen.
Omgekeerd profiteerde de televisieaanpassing van *His Dark Materials* van het feit dat er zeven of acht afleveringen per seizoen waren om het verhaal te ontvouwen. Dit format bood voldoende ruimte voor zowel fantasiesequenties met een hoge inzet als rustigere momenten met emotionele diepgang. Dankzij dit medium werd de serie niet gedwongen substantiële delen van de boeken van Philip Pullman door te haasten of weg te laten, zoals *The Golden Compass* deed, wat resulteerde in een aanzienlijk getrouwere vertaling van het bronmateriaal.
Neem het voorbeeld van *Harry Potter*. Hoewel de filmfranchise enorm succes boekte, kan geen enkele fan het betreuren dat geliefde verhaallijnen of personages uit de boeken zijn verwijderd. In de komende *Harry Potter*-serie op HBO zal elke roman echter gedurende een volledig seizoen worden aangepast, in navolging van de aanpak van *His Dark Materials*. Deze structuur vertegenwoordigt een winnende strategie en dient als een ideaal model voor het correct uitvoeren van een fantasieaanpassing.