EXCLUSIEF: The Exorcist: Martyrs van Mike Flanagan zou op zichzelf kunnen staan, maar erkent nog steeds zijn antecedenten.
Sinds de mijlpaal van William Friedkin in 1973 heeft de horrorserie meerdere wegen gevolgd, van directe voortzettingen tot een enkel onafhankelijk vervolg en twee prequels die voortkwamen uit hetzelfde originele concept. Flanagans inzending volgt het model van de Exorcist III uit de jaren negentig, geregisseerd door de oorspronkelijke schrijver William Peter Blatty, waarin Scarlett Johansson centraal staat als een NYPD-detective wiens geschiedenis met een veroordeelde satanische seriemoordenaar weer naar boven komt om haar te kwellen.
Na David Gordon Green’s Believer, dat dient als een vervolg op het origineel, werd Flanagan ondervraagd door Grant Hermanns van Opentv tijdens een interview over de trailerpremière van The Exorcist: Martyrs op New York Comic Con, waar de tijdlijn van de reboot wordt vastgesteld. De schrijver/regisseur bevestigde dat het verhaal ‘eigentijds’ is en zich afspeelt ‘decennia na de gebeurtenissen van Exorcist III’, en liet doorschemeren dat de nieuwe film ‘op de hoogte’ blijft van dat vervolg.
Niettemin legde Flanagan uit dat de bredere chronologie en mythologie van de exorcisten “niet echt de motor” is die het verhaal van Martyrs aandrijft. Samen met Blumhouse, Atomic Monster en Morgan Creek Productions is het zijn doel om “een heel nieuw verhaal” te leveren met “geheel nieuwe personages” en om terrein te onderzoeken dat “nog niet echt bestond in de overlevering en in het universum.” De regisseur voegde eraan toe dat hoewel Martyrs ‘anderen beloont die op de hoogte zijn’ van de geschiedenis van de serie, het ‘in hoge mate ontworpen was om op zichzelf te staan.
Vanaf het begin signaleert Flanagans *Exorcist: Martyrs* een duidelijke afwijking van eerdere bijdragen. Hoewel het het detectiveachtige verhaal van Blatty’s derde film weerspiegelt, verhulde de eerste trailer opzettelijk een groot deel van de plot, wat erop duidde dat leden van de spraakmakende cast bezeten zouden kunnen raken door de centrale entiteit. De enige uitschieter is John Leguizamo’s Father Sunday, van wie Johanssons karakter vermoedt dat hij vóór zijn executie al onder een demonische invloed stond.
In het grootste deel van de franchise wordt *The Exorcist* gedefinieerd door de botsing tussen toegewijde ouders en een kwaadaardige kracht die zich op de zielen van hun kinderen richt. Terwijl WilliamBlatty en WilliamFriedkin veel lof kregen omdat ze die dynamiek in het origineel onderzochten, verlegden latere afleveringen de nadruk naar het ritueel van het exorcisme zelf – een invalshoek die geleidelijk aan zwaardere kritiek kreeg.
Naast het simpelweg zoeken naar een nieuwe invalshoek, omzeilt Flanagans keuze om *Martyrs* in de huidige tijd te plaatsen de noodzaak om de serie te verstrikken in een al te complexe mythologie. Hoewel *Believer* van Green LindaBlair’s ReganMacNeil en EllenBurstyn’s Chris weer tot leven wekte, omzeilde het grotendeels de verhalen van eerdere sequels en prequels, en koos het ervoor om zich te concentreren op een demon die verschilt van de beroemde Pazuzu.
Niettemin heeft Flanagan laten doorschemeren dat *The Exorcist: Martyrs* zich “bewust” blijft van zijn filmische afkomst, vooral Blatty’s derde deel, waardoor er ruimte overblijft voor knipoogjes naar eerdere hoofdstukken. De trailer lijkt een subtiele aanwijzing te geven die het karakter van Johansson koppelt aan GeorgeC.Scotts luitenant WilliamF.Kinderman uit *ExorcistIII* – op haar politie-uniform staat een naamplaatje met de tekst ‘Kinderman’. Omdat ze de voornaam Julie deelt met Kindermans dochter uit de eerdere films, plant Flanagan mogelijk extra verborgen connecties in deze reboot.
