Het uitgebreide Boschbookuniversum van Michael Connelly kan worden gedefinieerd aan de hand van het beste citaat van Harry Bosch, dat 31 jaar geleden voor het eerst werd uitgesproken. Toen Connelly de overstap maakte van misdaadjournalist naar misdaadromanschrijver, was LAPD-onderzoeker Harry Bosch het personage dat de auteur op de kaart zette. Het personage werd ook het anker voor een uitgebreid universum met geliefde personages als Renee Ballard, een detective van de Open-Unsolved Unit, en Mickey Haller, ook bekend als 'The Lincoln Lawyer', zijn halfbroer en een spraakmakende advocaat. Op het moment van schrijven omvat het grotere Bosch-universum meer dan 40 hoofdromans, waarvan 25 boeken uit de Bosch-serie.
Elke serie binnen het onderling verbonden universum heeft een eigen toon en stijl. Ballard deelt de hardgekookte, rauwe toon van Bosch, maar kenmerkt zich door een samenwerkingsdynamiek en pakt actuele sociale kwesties aan. The Lincoln Lawyer is sneller en flitsender, met een theatrale hoofdpersoon die de rechtszaal als podium gebruikt. Het beste citaat van Harry Bosch, voor het eerst vermeld in het boek The Last Coyote uit 1995, wordt echter de onderliggende overtuiging die de detective definieert en sijpelt door in andere verwante boeken.
Bosch leeft volgens de uitdrukking “Iedereen telt, of niemand telt.” Hij behandelt ieder moordslachtoffer met evenveel aandacht en gevoel van urgentie. Hij vecht tegen degenen die zaken onder het tapijt proberen te vegen. Uiteindelijk werd deze zin het belangrijkste onderdeel van het grotere Bosch-universum.
De achtergrondvormen van Harry Bosch ‘Iedereen telt, of niemand telt’ op een paar manieren
Een directe link naar de persoonlijke geschiedenis van Harry Bosch ligt ten grondslag aan zijn centrale filosofie, een thema waar *The Last Coyote* op ingaat. Toen Bosch nog maar elf was, werd zijn moeder, Marjorie Lowe, vermoord, maar de politie weigerde de zaak voort te zetten. Omdat Marjorie als sekswerker in Hollywood werkte, werd haar de status van ‘perfect slachtoffer’ ontzegd, wat resulteerde in veel verwijten aan het slachtoffer. Onderzoekers concludeerden dat de zaak een doodlopende weg was en dienden een rapport in waarin de misdaad effectief werd afgewezen. De maatschappelijke afwijzing van de levenswaarde van zijn moeder bracht Bosch er uiteraard toe het principe aan te nemen dat ‘iedereen telt, of niemand telt.
Zijn jeugdtrauma reikt echter verder dan de moord op zijn moeder. Na haar dood werd de jonge Harry heen en weer geslingerd tussen groepshuizen en weeshuizen, waaronder het beruchte beledigende MacLaren Children’s Center, wat het gevoel versterkte dat zijn bestaan onbeduidend was. Zijn traumatische ervaringen in deze jeugdinstelling zullen worden onderzocht in de aankomende roman van Michael Connelly, *The Hollow* (voorbestellingen zijn momenteel geopend). Wat deze verwaarlozing nog verergerde, was dat zijn vader geheel afwezig was en zich gedroeg alsof Harry niet bestond.
Uiteindelijk werden de onderzoeksmethoden en morele code van Harry Bosch gevormd in het vuur van zijn moeilijke opvoeding. Het is een tragische realiteit dat hij een verzorger miste die hem een groot deel van zijn jeugd als waardevol behandelde. Gelukkig heeft hij samen met zijn vrouw en dochter zijn eigen ondersteuningssysteem opgezet. Bovendien leverde zijn ontmoeting met Mickey Haller in *The Brass Verdict* hem een halfbroer uit zijn biologische familie op die zijn waarde echt erkende.
Iedereen telt, of niemand telt” fungeert als de emotionele kern van het Bosch Boek- en TV-universum
De zinsnede ‘Iedereen telt mee, of niemand telt’ mag dan specifiek door Harry Bosch zijn gezegd, maar het voelt als de centrale stelling van het hele Boschbook- en televisieuniversum. Ik kan minder dan een handvol keren bedenken waarin Harry zijn persoonlijke regel overtrad, en dat gebeurde altijd onder verzachtende omstandigheden. Het idee dat elk leven waardevol is, wordt de drijvende kracht in de boeken van Harry Bosch en Renee Ballard. Ballard werkt bij de Open-Unsolved Unit en steekt tijd en energie in het sluiten van slachtoffers en families. Veel zaken werden geseponeerd, zoals die van Marjorie Lowe.
De halfbroer van Bosch, Mickey Haller, heeft misschien een cynische, moreel twijfelachtige professionele persoonlijkheid, maar zijn voornaamste overtuiging in de boeken van The Lincoln Lawyer komt feitelijk overeen met de uitdrukking waar Harry Bosch naar leeft. Hij gelooft dat het rechtssysteem alleen werkt als iedere beschuldigde, hoe onschuldig of schuldig ook, een toegewijde, ijverige verdediging krijgt. Hij is voortdurend bang dat hij er niet in zal slagen een onschuldige cliënt te beschermen. Naarmate de serie vordert, sluit hij zich meer openlijk aan bij de overtuiging ‘iedereen telt’. Hij overtreedt de regels en neemt beslissingen die zijn carrière zouden kunnen ruïneren, simpelweg om gerechtigheid te krijgen voor degenen voor wie het rechtssysteem faalt.
‘Iedereen telt, of niemand telt’ is werkelijk het anker van de boeken van Michael Connelly, en het is zonder twijfel het belangrijkste citaat van Harry Bosch.
