De fans van Stephen King zijn niet blij met het gebruik van AI door de auteur.
Het horroricoon heeft AI-kunst vergeleken met emoji's nadat hij deze terloops had gebruikt voor een post op sociale media, wat voor wrijving tussen hem en zijn fans zorgde. Op 11 september 2026 bracht King een AI-afbeelding van zijn hond Molly uit op meerdere sociale mediakanalen. Zijn post op Threads leverde veel kritiek op van fans, die hem bekritiseerden vanwege zijn gebruik van "AI-slop", ondanks dat hij een rijke figuur was op creatief gebied. Later verdubbelde hij op 12 september, waarbij de horrorauteur aan Threads vertelde dat hij de afbeelding 'schattig' vond.
Dit kwam allemaal tot een hoogtepunt op 13 september, toen King zijn gebruik van een AI-afbeelding van Molly voor een meme op zijn sociale media-accounts verdrievoudigde. De horrormaker legde uit hoe hij, ondanks zijn gebruik van AI, niet 'pro-AI' was, en beschreef zijn gebruik ervan voor de meme als 'niet anders dan het gebruik van een emoji'. Hij verklaarde ook dat beweren dat AI-werk door één mens is gemaakt "gewoon plagiaat is". Ook dit leverde een aantal boze opmerkingen op over zijn standpunt en gebruik van AI voor het beeld.
Het gesprek verspreidde zich ook buiten de grenzen van plaatsen als X en Threads. OneRedditthread op r/stephenking kreeg 1.200 upvotes en meer dan 500 reacties, waarin zijn AI-beeld van Molly werd besproken. Hoewel sommigen ontevreden waren over King's gebruik van AI, draaide het gesprek om topcommentaar vooral om de reactie. Op alle sociale media-locaties was er echter een algemene trend van mensen die uitlegden waarom King's gebruik van AI hen van streek maakte, namelijk door te beweren dat een schrijver die voor de kost schrijft geen tools mag promoten die zijn getraind op, naar eigen zeggen, het werk van anderen.
De opmerking van Stephen King op 13 september waarin hij het beeld met een ‘emoji’ vergeleek, veroorzaakte de meest intense reactie, waarbij de consensus was dat, hoewel zijn bedoeling misschien onschuldig was, de horrorromanschrijver een schadelijke norm voor de literaire gemeenschap vestigde. Nateinthewild verduidelijkte dat de datafeed-AI-systemen in zekere zin gestolen zijn, omdat de software gebruikmaakt van door AI gegenereerde kunstwerken zonder toestemming van de oorspronkelijke makers. Ondertussen betoogde Karen Hallion dat generatieve AI-kunst kunstenaars negatief beïnvloedt door de grenzen voor kijkers te vervagen, waardoor ze zich voortdurend moeten afvragen of een stuk authentiek of machinaal gemaakt is.
De belangrijkste reden voor de ontevredenheid van fans over de auteur van *Carrie* is zijn neiging om generatieve AI gelijk te stellen aan eenvoudige, verkorte visuele uitdrukkingen. Commentatoren benadrukken dat King slecht geïnformeerd is over de manier waarop generatieve AI creatieve beroepen beïnvloedt en hoe het produceren van een dergelijk imago de waarde van creatieve arbeid ondermijnt. Dit incident onthult ook een kloof tussen de horrorlegende en zijn lezerspubliek; zijn uitgebreide geschiedenis van creativiteit is geen excuus voor de adoptie van instrumenten die de toegang tot het vakgebied moeilijker maken voor opkomende kunstenaars.
Hoewel King geen kwaadaardige bedoelingen lijkt te hebben achter zijn gebruik van AI, botsen zijn misleidende perspectief en de daaropvolgende emoji-analogie met zijn belangrijke bijdragen aan de creatieve arena. Zijn nadruk op dit standpunt heeft de woede van de fans alleen maar vergroot, grotendeels omdat dit kader de tastbare schade afwijst die AI heeft toegebracht aan creatieve sectoren zoals schrijven en illustreren. De aanhoudende bezwaren van fans suggereren een groeiende kloof tussen horrorlegendes en hun online communities, vooral omdat het erop lijkt dat King niet van plan is de generatieve kunst van Molly verder aan te pakken.
