In 1989 tekende de veelgeprezen acteur Daniel Day-Lewis voor de rol van Hamlet in een toneelproductie in het National Theatre in Londen. Day-Lewis had al enkele uitvoeringen van het stuk voltooid toen hij tijdens een matineevoorstelling abrupt het podium verliet en de productie verliet. Later werd onthuld dat de acteur zo verbonden was geraakt met de rol dat hij een hallucinatie kreeg, in de overtuiging dat zijn overleden vader op het podium was verschenen.
Dat zorgde ervoor dat de productie met een groot probleem zat: een publiek dat een iconisch toneelstuk van Shakespeare verwachtte, maar geen acteur die de titelrol zou spelen. Om deze crisis te verzachten, stapte de Schotse acteur Ian Charleson in, vooral bekend van zijn rol in de Oscar-winnende film Chariots of Fire. Hij had echter zelf ook moeite tijdens het spelen van het personage; de acteur leed aan aids. De ziekte was al aanzienlijk gevorderd, en hoewel hij met de dag zwakker werd, trad Charleson nog steeds (bijna) dagelijks op als het iconische personage.
Dit ongelooflijke, waargebeurde verhaal staat centraal in de nieuwe filmElsinore. In de rol van Charleson speelt Andrew Scott, die wordt bijgestaan door castmates Olivia Colman, Billie Piper en Joe Locke. De film toont niet alleen het succes van Charleson op het podium, maar ook de brute realiteit van zijn strijd tegen aids. Het is een hartverscheurende film, maar ook een film met openlijke thema's als inspiratie en kracht.
Andrew Scott schittert in een moeilijke rol
Het portretteren van Ian Charleson is geen gemakkelijke taak voor Andrew Scott. Om te beginnen had hij een roemruchte carrière en gaat hij de boeken in als een van de meest erkende acteurs in de Britse geschiedenis. Dat alleen al zorgt voor aanzienlijke druk, maar wat die uitdaging nog groter maakt, is het gecompliceerde persoonlijke leven dat Charleson had. Als homoseksuele man in de kast hield hij zijn seksualiteit tientallen jaren verborgen voor het publieke oog, maar onthulde pas na zijn dood in 1990 de waarheid.
Al met al was Charleson een ongelooflijk complexe man, wat betekent dat elke schermafbeelding van hem zijn vele kanten met succes zou moeten vastleggen. Dat is precies wat Scott op briljante wijze doet, en hij kan dit voor elkaar krijgen dankzij één simpel ding: hij speelt Charleson de man, met al zijn gebreken en onvolkomenheden. Het is de authenticiteit die hij in de rol brengt die dit tot een van de allerbeste uitvoeringen van het jaar maakt.
Elsinore is een verhaal dat de moeite waard is om te vertellen
Elsinore werkt zo goed, niet alleen vanwege de prestaties van Scott, maar ook vanwege het bredere verhaal dat voorhanden is. Het is echt ontroerend en zal ongetwijfeld tranen bij het publiek veroorzaken. (Eén scène tegen het einde, waarin Charlesons leven aan zijn ogen voorbij flitst, is bijzonder ontroerend.)
Elsinore put kracht uit de oprechte toon en de universele relevantie ervan. De HIV/AIDS-epidemie heeft miljoenen mensen wereldwijd getroffen, zowel de individuen zelf als degenen van wie ze houden. Dit gevoel van toegankelijkheid maakt de film nog aangrijpender en trekt de aandacht van het publiek vanaf het openingsframe.
Het belangrijkste nadeel van Elsinore ligt in het slotsegment. In het laatste pakweg kwartier wordt het verhaal enigszins overbodig. Tegen die tijd is het lot van Charleson al bepaald, en kijkers zijn getuige geweest van de acteur die diepgaande Hamlet-optredens levert. De film gaat echter dieper in op deze scènes – vooral de Hamlet-gedeelten – waardoor ze repetitief aanvoelen en de aandacht wordt afgeleid van de kerninspiratie van het stuk: Charlesons eigen levensverhaal.
Elsinore ging in première op het Toronto International Film Festival 2026. Het is gepland voor een beperkte bioscoopuitrol in de Verenigde Staten op 20 november, met een bredere uitbreiding gepland in de daaropvolgende weken.
