De seriefinale van Game of Thrones bleek een van de meest verdeeldheid zaaiende conclusies in de tv-geschiedenis. Fans van How I Met Your Mother waren in de steek gelaten door de plotselinge dood van de moeder, en de kijkers van Sopranos waren teleurgesteld door de abrupte overgang naar zwart, maar die reacties verbleken in vergelijking met de verpletterende teleurstelling die Game of Thrones-fans tijdens het laatste seizoen ervoeren.
Nadat hij de bronromans had uitgeput en al een snel vertrek in de gaten had na het sluiten van een deal met Lucasfilm, David Benioff en D.B. Weiss haastte zich door de schetsmatige schetsen van George R.R. Martin en comprimeerde ze tot een verkort achtste seizoen dat het publiek diep onder de indruk achterliet. De langverwachte climaxstrijd is nooit op het scherm verschenen; de verlichting was zo slecht dat het zich in wezen in het donker ontvouwde. Daenerys werd abrupt een groothandelsmoordenaar en, verbazingwekkend genoeg, belandde Bran Stark op de ijzeren troon.
De teleurstelling die de supporters van Game of Thrones in 2019 voelden tijdens het kijken naar het slotseizoen is moeilijk te overschatten. Maar stel je voor dat de serie tien jaar eerder in première was gegaan. Het popcultuurklimaat van 2009 was duidelijk anders, en seizoen 8 van Game of Thrones was misschien ontsnapt aan de ernstige kritiek die het uiteindelijk kreeg.
Verlegde het gesprek rond seriefinales.
Als Game of Thrones tien jaar eerder in première was gegaan en de finale in 2009 was uitgezonden, zou het verhalende landschap er duidelijk anders hebben uitgezien. De sfeer rondom de conclusies van de serie veranderde dramatisch nadat Lost in 2010 werd afgesloten. Lost was een pionier in dit genre en legde een enorm gewicht op een langverwacht einde. Hoewel Twin Peaks en The Prisoner zich eerder hadden beziggehouden met het vertellen van mysterieuze boxen, vergelijkbaar met Lost, werd niet verwacht dat hun finales de grootse, climax zouden opleveren die Lost's hadden.
Lost werd tien jaar na de laatste aflevering een afkorting voor een slecht einde. Plotseling stonden seriefinales onder grote druk om netjes te landen en jaren van verhalen vertellen te belonen. Als een finale er niet in slaagde alle losse eindjes op te lossen of elk mysterie te beantwoorden, werd deze als een mislukking bestempeld, een weerspiegeling van Lost zelf, en werd de hele serie met terugwerkende kracht als een flop beschouwd.
Voorheen werden tv-series eenvoudigweg zonder ceremonie afgesloten; de week daarop was de show verdwenen. In de finale van Quantum Leap keerde Scott Bakula nooit meer naar huis terug en stopten de kijkers gewoon met kijken omdat NBC stopte met uitzenden. De dynamiek veranderde met de laatste aflevering van Lost. J.J. Abrams’ kenmerkende ‘mystery box’-verhaal liet de serie achter met talloze onbeantwoorde vragen en mysteries die de finale moest beantwoorden. Fans speculeerden: was het allemaal een droom? Waren ze al die tijd al dood? En toen de feitelijke resolutie afweek van hun hoofdcanon, volgde teleurstelling.
Na Lost begonnen kijkers de conclusies van de serie strenger te evalueren. Eerder had een show als Dexter geen grote finale nodig; het was een procedure over een seriemoordenaar die zich op andere seriemoordenaars richtte, en die zou gewoon eindigen. In het post-Lost-klimaat werd van Dexter verwacht dat hij een dramatische, met twist beladen finale zou afleveren, een eis die de show aantoonbaar zou bezoedelen toen deze aan het licht kwam.
Na Lost kan de laatste aflevering van een serie de erfenis versterken of jarenlange bekendheid ongedaan maken. Een programma dat ooit als een televisiemijlpaal werd gevierd, zou onmiddellijk als een flop kunnen worden afgedaan en uit het geheugen van de popcultuur kunnen worden gewist als de finale ervan mislukt. Bekende voorbeelden zijn onder meer Dexter en Game of Thrones.
Sociale media versterkten de gevolgen van de GameofThrones-finale
De opkomst van sociale platforms was een belangrijke aanjager van de opschudding rond de conclusie van GameofThrones. Twitter, Reddit en soortgelijke sites stroomden over van verontwaardigde kijkers die wereldwijd hun teleurstelling uitten. Als de serie in 2009 was afgerond, zou het verhaal heel anders zijn geweest. In de afnemende MySpace/beginperiode van Facebook waren we nog niet in het door algoritmen aangedreven echokamertijdperk.
Toen Lost tien jaar eerder stopte, bestond de online reactie, maar deze bleef grotendeels beperkt tot nicheblogs en door fans gerunde forums. De reacties op de finale van Game of Thrones waren daarentegen overweldigend. Zelfs mensen die nooit hadden afgestemd, hoorden hoe slecht het werd ontvangen, waardoor de bijna universele perceptie ontstond dat het einde rampzalig was, en veel niet-kijkers ertoe werden aangezet zich bij de kritiek aan te sluiten. Vergelijkbaar met het antwoord op The MarvelsandJoker:FolieàDeux had een aanzienlijk deel van de tegenstanders het werk niet daadwerkelijk bekeken.
De laatste aflevering van Game of Thrones vertoonde aanzienlijke tekortkomingen, maar was geen catastrofe
De seriefinale van Game of Thrones was niet perfect, maar verviel niet in de ramp die de finale van Two and a Half Men werd. Als de film in 2009 was uitgezonden in plaats van in 2019 – toen sociale platforms nog in opkomst waren en internettrollen grotendeels verborgen bleven – vermoed ik dat de kijkers slechts een beetje teleurgesteld zouden zijn geweest in plaats van te ontploffen van woede. Welke mening je ook hebt over de laatste aflevering, het heeft in ieder geval het centrale mysterie opgelost dat aan het begin van de show werd gesteld: wie zou uiteindelijk de ijzeren troon grijpen en de zeven koninkrijken regeren?
Benioff en Weiss zijn misschien te gefixeerd geraakt op het ondermijnen van verwachtingen. Ze streefden naar een einde dat iedereen zou choqueren in plaats van een einde dat eenvoudigweg passend voelde. In The Boys was de beslissende nederlaag van Billy Butcher tegen een verzwakte Homelander de meest duidelijke conclusie, maar dit deed niets af aan de voldoening van de ondergang van Homelander. Weinigen hadden kunnen voorspellen dat Bran de IJzeren Troon zou bestijgen, gegeven hoe absurd dat vooruitzicht lijkt.
Niettemin werd de serie afgesloten met een duidelijke resolutie. Het vermeed goedkope fan-service-gebaren en sloot geen creatieve compromissen onder druk van leidinggevenden. Of je er nu van houdt of er een hekel aan hebt, de makers van Game of Thrones hebben het einde opgeleverd dat ze voor ogen hadden – een zeldzaamheid onder televisieshows.
