W artykule tym znajdują się odniesienia do napaści i molestowania na tle seksualnym.
That '70s Show pozostaje jednym z charakterystycznych seriali komediowych końca lat 90. i początku XXI wieku. Dziesiątki lat później serial nadal stanowi świetną zabawę, głównie dzięki silnej chemii pomiędzy główną obsadą, niezapomnianym, powtarzającym się dowcipom i zaskakująco wiarygodnym fabułom o dorastaniu.
Naturalnie oglądanie komedii po tylu latach oznacza także natrafianie na dowcipy, które nie brzmią już tak jak kiedyś. Ten serial z lat 70. nie był jedynym serialem, który opierał się na humorze na temat seksualności, obrazu ciała, płci i rasy – czyli treści, które były wówczas znacznie bardziej typowe w telewizji.
Akcja serialu rozgrywająca się w latach 70. dodaje kolejny poziom do tej dyskusji. W tło epoki celowo wpleciono pewne przestarzałe postawy. Istnieje jednak wyraźna różnica między przedstawianiem postaci o przestarzałych poglądach a zachęcaniem widzów do śmiechu z dowcipów opartych na tych poglądach.
Wiele instalacji *That's Show z lat 70.* idealnie wpasowuje się w tę problematyczną formę. Niezależnie od tego, czy chodzi o normalizację natrętnego zachowania jako zwykłe młodzieńcze psoty, czy też szokujący knebel dotyczący przyzwolenia seksualnego, określone odcinki zestarzały się znacznie gorzej niż całe dziedzictwo serialu.
Kumpel Erica” (sezon 1, odcinek 11)
Eric's Buddy” prezentuje mieszane uczucia, ponieważ kilka aspektów scenariusza zasługuje na uznanie. Buddy, grany przez Josepha Gordona-Levitta, nie jest przedstawiany jako czarny charakter tylko ze względu na jego homoseksualizm. Po przydzieleniu go do projektu chemicznego między nim a Erikiem tworzy się szczera więź, a Eric wyraźnie lubi towarzystwo kogoś spoza jego zwykłego kręgu znajomych.
Następnie Buddy całuje Erica.
Pocałunek ujawnia homoseksualizm Buddy’ego, a panika Erica staje się głównym elementem komediowym odcinka. Eric natychmiast zapewnia, że nie jest gejem i zauważalnie czuje się nieswojo w obecności Buddy'ego, a ich przyjaźń nigdy nie przeradza się w trwającą relację, którą zdawał się zawiązywać ten odcinek.
W 1998 r. godny uwagi był już występ nastolatka-geja i ten kontekst historyczny zasługuje na uznanie. Jednak „Eric’s Buddy” nadal traktuje pomysł, że Eric może zainteresować innego chłopca, jako szokującą puentę, nadając odcinkowi wyraźnie inny charakter nawet po ponad dwudziestu latach.
To wspaniałe życie” (sezon 4, odcinek 1)
W odcinku 4. sezonu „It’s a Wonderful Life” pokazano, jak potoczyłoby się życie Erica, gdyby on i Donna nigdy nie zaczęli się spotykać. Część tej alternatywnej przyszłości pokazuje, że Eric ostatecznie poślubia Rhondę, zanim ich związek się rozpadnie, co początkowo przedstawiano jako kolejny znak, że jego życie nie potoczyło się tak, jak miał nadzieję.
Kiedy Eric spotyka Rhondę po latach, odkrywa, że schudła, stała się tradycyjnie atrakcyjna i założyła dobrze prosperujące studio aerobiku. Z narracji wynika, że metamorfoza rozpoczęła się po tym, jak Eric ją opuścił, bezpośrednio łącząc jej nową pewność siebie i osiągnięcia zawodowe z drastycznymi zmianami fizycznymi.
Przesłanie leżące u podstaw odcinka jest trudne do przeoczenia. Lepsza jakość życia i atrakcyjność Rhondy zbiegają się z jej szczuplejszą sylwetką, podczas gdy jej poprzedni wygląd jest przedstawiany jako element godnej pożałowania alternatywnej rzeczywistości Erica. Fabuła zasadniczo stawia jej wagę jako przeszkodę, którą musiała pokonać, aby rozkwitnąć.
Red i Stacey” (sezon 4, odcinek 10)
Odcinek „Red and Stacey” z czwartego sezonu *That '70s Show* technicznie próbuje przedstawić Rhondę w pozytywnym świetle. Przed pierwszą randką z Fezem Jackie i Donna poddają ją gruntownej metamorfozie, zmieniając wszystko, od garderoby po zachowanie, kierując się przekonaniem, że brakuje jej wystarczającej kobiecości.
Fez ostatecznie odrzuca ich wysiłki, ponieważ docenił Rhondę taką, jaka była. Niestety osiągnięcie tak nieoczekiwanie słodkiej rozdzielczości zmusza widzów do znoszenia całej masy żartów na temat jej wagi, apetytu, wyglądu i rozmiaru. Donna nawet się w to angażuje, jak pokazuje odcinek, w którym kiedyś nazwała Rhondę „Sasquatch”.
Nastroje leżące u podstaw Feza są w dużej mierze mocne, podczas gdy większość otaczających treści nie. Budowa ciała Rhondy w dalszym ciągu jest celem otwartych kpin ze strony innych bohaterów, co czyni ten odcinek doskonałą ilustracją tego, jak dobry przekaz może zostać przyćmiony przestarzałym humorem.
Gorący kuzyn Erica” (sezon 4, odcinek 14)
Niektóre konfiguracje seriali komediowych są celowo niejasne, a „Gorący kuzyn Erica” pasuje do tej formy. Kiedy przyjeżdża do Erica kuzynka, Penny, prawie każda męska postać natychmiast się w niej zakochuje. Zwrot akcji następuje, gdy Eric odkrywa, że on też ją pociąga.
Penny następnie informuje Erica o jej adopcji, pozornie eliminując ostateczną barierę na drodze do jego romantycznych zainteresowań. Zamiast kwestionować, jak pomimo tego odkrycia zostali wychowani jako kuzyni, Kelso, Hyde i Fez namawiają Erica, aby ją ścigał.
Odcinek ostatecznie ujawnia, że Penny sfabrykowała całą narrację, aby zemścić się na Ericu za jego znęcanie się w dzieciństwie. Chociaż to pozostawia Erica jako puentę, nie umniejsza to stopnia, w jakim odcinek zachęca widzów do kpiny z jego szczerej decyzji o przespaniu się z kimś, kogo zawsze uważał za rodzinę.
Zdjęcie klasowe” (sezon 4, odcinek 20)
Class Picture” to jedna z bardziej nostalgicznych części „That’s Show” z lat 70., w której wykorzystano zbliżającą się fotografię gangu z rocznika, aby powrócić do różnych momentów ich przyjaźni. Jednakże powracający wątek komediowy przedstawia nieustanne próby Kelso, aby przez lata rzucić okiem na Donnę topless.
Ostatni gag odcinka przybiera znaczący obrót na gorsze. Gdy Donna jest w trakcie przebierania się, do pokoju wchodzi Kelso, co skłania ją do przypomnienia mu, że już wcześniej zajmowali się tym konkretnym zachowaniem. Kelso odpowiada, twierdząc, że gdyby Donna pozwoliła mu obejrzeć swoje piersi, zaprzestałby swoich prób. W końcu Donna zgadza się i naraża się przed nim.
Ta sekwencja ma zapewnić Kelso absurdalny triumf, do którego dąży. Jednak patrząc na to dzisiaj, wydaje się, że Donna ustępuje po latach, gdy mężczyzna konsekwentnie lekceważył jej ograniczenia. Uznanie ciągłego nękania za uroczą komedię znacznie utrudnia docenienie tego odcinka, biorąc pod uwagę, jak bardzo zestarzał się ten żart.
Squeeze Box” (sezon 6, odcinek 20)
Fiksacja Feza na punkcie kobiet jest jednym z najtrwalszych wątków komediowych „Różowych lat 70.”. Chociaż jego romantyczna desperacja czasami prowadzi do naprawdę zabawnych momentów, „Squeeze Box” pokazuje, jak łatwo ta cecha charakteru może zmienić się ze zwykłej niezdarności w prawdziwie natrętne zachowanie.
Gdy Pam Burkhart przeprowadza się do Boba, Fez i Kelso aktywnie pomagają w transporcie jej rzeczy. W tym wzruszającym momencie Fez nonszalancko wyjawia Pam, że schował do kieszeni wiele par jej bielizny, aby zachować je jako „pamiątki”, uznając to wyraźne naruszenie osobistych granic za kolejny osobliwy znak swojego zauroczenia.
Narracja ledwo uznaje powagę tego wyznania, ponieważ okoliczne postacie są skupione przede wszystkim na sylwetce Pam, zwłaszcza po incydencie, w którym Hyde i Red niechcący rzucają okiem na jej topless. W rzeczywistości kradzież czyjejś odzieży intymnej stanowi poważne naruszenie prywatności; jednak serial sprowadza to do prostego urządzenia komediowego, którego celem jest uwypuklenie pożądliwej natury Feza dla rozrywki publiczności.
Spędźmy razem noc” (sezon 7, odcinek 2)
W odcinku „Spędźmy razem noc” sezon 7 dostarcza Hyde’owi jednego z najważniejszych osobistych odkryć, gdy w końcu spotyka swojego biologicznego ojca, Williama Barnetta. Najbardziej szokującym aspektem dla Hyde’a i otaczających go osób jest odkrycie, że William jest czarny, co oznacza, że Hyde jest w rzeczywistości dwurasowy.
Samo założenie nie budzi zastrzeżeń. Tak naprawdę włączenie Williama do akcji daje Hyde’owi szansę zagłębienia się w nieznaną wcześniej gałąź jego rodziny i aspekt jego tożsamości. Problem wynika z żartów, które odcinek natychmiast wykorzystuje, aby poradzić sobie z tym ujawnieniem.
Hyde pośpiesznie dochodzi do wniosku, że czarne dziedzictwo jego ojca odpowiada za jego włosy, „chłodność” i sceptycyzm wobec władzy. Niechęć Williama do policji i fascynacja teoriami spiskowymi jedynie przedłuża puentę. To, co mogło być fascynującym pogłębieniem przeszłości Hyde’a, zostało zamiast tego zredukowane do zestawu stereotypowych cech osobowości Czarnych.
2000 lat świetlnych od domu” (sezon 7, odcinek 22)
W sezonie 7 „2000 lat świetlnych od domu” pojawia się knebel, który po zbadaniu jego prawdziwych konsekwencji staje się wyraźnie niepokojący. Podczas gdy Kelso zmaga się ze swoim romansem z Angie, Fez proponuje rozwiązanie, które uważa za idealne.
Fez sugeruje plan, w którym Kelso inicjuje aktywność seksualną z Angie w słabo oświetlonym pokoju, a następnie wymyka się, aby Fez mógł zająć jego miejsce. Ponieważ Angie nie byłaby świadoma, że jej partner został zamieniony na zupełnie inną osobę, Fez w dziwny sposób określa to jako dowcipną strategię, a nie rażące naruszenie zgody.
Poza niepokojącym charakterem początkowego pomysłu, Fez następnie próbuje poinformować Angie o planie, zachęcając ją jednocześnie do wypicia wystarczającej ilości alkoholu, aby stępić jej zdolności krytyczne. Sekwencja ta jest przedstawiana przede wszystkim jako kolejny przykład absurdalnej desperacji Feza na rzecz kontaktów seksualnych.
Jasne jest, dlaczego fabuła z „That’s Show z lat 70.” nie przetrwała próby czasu. Angie nie jest w stanie wyrazić ważnej zgody na seks z Fezem, jeśli ma wrażenie, że jest z kimś innym, a celowe odurzenie jej zaostrza kwestie etyczne. To, co pierwotnie miało być szalonym żartem z serialu komediowego, teraz jawi się jako niepokojąco beztroska uwaga dotycząca napaści na tle seksualnym.
