Dwusezonowy thriller akcji na Netfliksie, pełen najbardziej brutalnych i zapadających w pamięć sekwencji akcji, które sprawiają, że nawet filmy takie jak John Wicka chodzą po pieniądze. Film „Bloodhounds” oparty na narzędziu internetowym o tej samej nazwie spotkał się z bardziej mieszanym przyjęciem podczas premiery w 2023 r. Choć wielu doceniło choreografię akcji, widzowie nie mogli nie zauważyć, jak stracił on na sile pod koniec.
Jednak w sezonie 2 Bloodhounds dokonał niesamowitego powrotu. Spektakl prowadził widzów przez kolejne genialne sceny akcji, wykorzystując każdy z nich jako doskonałe narzędzie narracyjne, mające na celu podniesienie nadrzędnej stawki. Jeśli chodzi o opowiadanie historii, Bloodhound utrzymuje rzeczy proste i liniowe, jak filmy Johna Wick'a. Rozwija się bardziej jako thriller o zemście o przetrwaniu.
Jednakże, podobnie jak filmy Johna Wicka, wykonuje niesamowitą robotę, wykorzystując akcję jako fascynujący środek narracyjny, aby zanurzyć widzów w dramacie. Pomimo tego, że jest to serial telewizyjny o ograniczonym budżecie, Bloodhounds zawiera sceny akcji slam-bandów, które pobijają nawet niektóre z najlepszych hollywoodzkich produkcji.
Choreografia akcji „Bloodhounds” Netflixa jest tak samo dobra jak choreografia Johna Wicka
Walka w serii *John Wick* charakteryzuje się zazwyczaj wysokooktanowym Gun fu, precyzyjnym strzelaniem z bliskiej odległości i płynnymi powaleniami w judo. Chociaż *Bloodhounds* eksploruje odrębny styl akcji, zapewnia także elitarną walkę wręcz z nieubłaganym naciskiem na surową brutalność. Podobnie jak *John Wick*, *Bloodhounds* sprawia, że widzowie odczuwają niszczycielski ciężar każdego miażdżącego kości uderzenia i kopnięcia.
Zamiast uciekać się do technik „chwiejnej kamery” w celu symulacji zanurzenia, *Bloodhounds* przedstawia skrupulatnie opracowane choreografie sekwencje akcji. Koreańska obsada tego thrillera Netflix prezentuje fizyczność i postawę prawdziwych wojowników. Ich doskonałe wykonanie jest tak przekonujące, że trudno wątpić w ich status prawdziwych artystów sztuk walki.
Wykorzystując doświadczenie bohaterów w boksie jako główny element narracji, *Bloodhounds* ustanawia własne, charakterystyczne motywy akcji. Takie podejście zapewnia postaciom unikalne ruchy i umiejętności bojowe, dzięki czemu ich konfrontacje wydają się bardziej osobiste i zakorzenione w ich specyficznych zdolnościach. W związku z tym choreografia walk w serialu wykracza poza standardowe konwencje ekranowe.
Bloodhounds pokazuje spin-offy Johna Wicka, jak to się robi
Podstawowe filmy JohnWicka prawie nigdy się nie zawiodły, niezmiennie dostarczając akcji na najwyższym poziomie, wciągającego budowania świata i fascynujących narracji. Z kolei spółki spin-off borykały się z problemami. Projekty takie jak *The Continental* i, w mniejszym stopniu, *Ballerina*, odzwierciedlają charakterystyczną estetykę serii, ale brakuje im namacalnych elementów fizycznych.
Bloodhound* osiąga to, rzucając dwóch zwyczajnych wojowników, z którymi można się utożsamić, do mrocznego podziemnego świata, zmuszając ich do wykorzystania zarówno intelektu, jak i mięśni. Podobnie jak JohnWick, posiadają ukrytą siłę, ale po prostu starają się trzymać z dala od kłopotów. Jednak nieszczęście uderza, wywołując efekt domina, który wciąga ich jeszcze bardziej w przestępczość i przemoc.
Chociaż Netflix nie dał jeszcze zielonego światła na trzeci sezon *Bloodhound*, pozytywna reakcja na sezon drugi sugeruje dobre perspektywy. Jeśli wszystko pójdzie gładko, „Bloodhound” może zapewnić sobie dodatkowe sezony i ostatecznie zdobyć uznanie na równi z serią JohnWick. Nawet jeśli ten wynik się nie uda, serial zasługuje na uznanie jako jeden z najlepszych thrillerów akcji ostatnich czasów.
