Sci-Fi-meesterwerk met 100 afleveringen op Netflix is ​​als Doctor Who, maar vreemder

Hoewel het DC TV-landschap talloze opties biedt, valt één sciencefictiontitel die momenteel op Netflix wordt gestreamd op als een zeldzaam juweeltje dat zelfs *Doctor Who* in vergelijking bescheiden doet lijken. In de jaren 2020 is er sprake geweest van een sterke stijging van de kijkkeuzes voor sciencefiction, grotendeels gedreven door de uitbreiding van streamingplatforms. Alleen al Apple TV+ biedt kijkers een diverse selectie, waaronder het ambitieuze buitenaardse verhaal *Invasion*, de door Asimov geïnspireerde *Foundation*, de *Monsters* universum-uitbreiding *Monarch: Legacy of Monsters*, de Blake Crouch-bewerking *Dark Matter* en de dystopische suspense-serie *Silo*.

Wat specifiek dystopische thrillers betreft, hebben liefhebbers van dat subgenre verdere opties op Hulu, zoals *Paradise* of *The Handmaid’s Tale* en het afgeleide daarvan *The Testaments*. Ondertussen presenteert Netflix het cyberpunk-dystopische drama *Altered Carbon*, de bloemlezing *Black Mirror*, de surrealistische Japanse overlevingsserie *Alice in Borderland* en de hoog gewaardeerde anime *Cyberpunk: Edgerunners*. Deze uitgebreide lijst omvat slechts een fractie van de beschikbare dystopische sciencefictioninhoud.

Gezien deze overvloed aan keuzes, kan het een uitdaging zijn om te bepalen wat je vervolgens gaat bekijken. Voor sommige doelgroepen kunnen de rauwe, duistere aspecten van sciencefiction – gecentreerd op plausibele technologie en gegronde verhalen – oververzadigd aanvoelen. Deze verzadiging verklaart de blijvende aantrekkingskracht van de langlopende BBC-serie *Doctor Who*, die fantasie, romantiek, komedie en horror combineert binnen een luchtig, zacht sci-fi-kader. Een specifieke DC-serie op Netflix overtreft echter zelfs de meest excentrieke *Doctor Who*-afleveringen in termen van bizarheid, en die show is *Legends of Tomorrow*.

Legends of Tomorrow is nog ongebruikelijker dan Doctor Who

Toen *Arrow* in 2012 in première ging op The CW, vestigde het zich al snel als een favoriete zender, ook al bereikte het niet meteen de enorme culturele voetafdruk van *Supernatural*. Desondanks kreeg de serie voldoende grip om de creatie van de Arrowverse te katalyseren, een gedeeld universum dat *The Flash* in 2014 en *Supergirl* in 2015 verwelkomde. De franchise breidde zich in 2016 verder uit met de komst van *Legends of Tomorrow*, hoewel het eerste seizoen bij de lancering enigszins bescheiden werd ontvangen.

Gecentreerd rond Arthur Darvills vertolking van Rip Hunter en zijn zoektocht om de sinistere Vandal Savage, gespeeld door Casper Crump, te stoppen met de hulp van een team van minder bekende helden, leek *Legends of Tomorrow* alle noodzakelijke elementen te bezitten voor een succesvol superheldenensembledrama. Toch miste het eerste seizoen de verfijnde glans van *The Avengers* en de kenmerkende excentriciteit van *Guardians of the Galaxy*, waardoor het uiteindelijk in een generieke en ongeïnspireerde middenweg belandde.

De dynamiek veranderde echter naarmate de serie vorderde. *Legends of Tomorrow* begon zijn serieuze houding af te leggen, en deze toonaanpassing versterkte de show aanzienlijk. In navolging van een pad dat later werd herhaald door titels als *The Umbrella Academy* en *Doom Patrol*, omarmde de serie geleidelijk humor en absurditeit. In seizoen 3 was het verhaal geëvolueerd tot het punt waarop Gorilla Grodd de slaapzaal van een jonge Barack Obama-student infiltreerde in een aanslag op zijn leven.

Legends of Tomorrow* vertegenwoordigt een van DC’s meest scherpzinnige showroombeslissingen

Hoewel de synopsis misschien absurd lijkt, waren dergelijke gebeurtenissen typerend voor *Legends of Tomorrow*, wiens lovende kritieken met elk seizoen toenamen naarmate de serie zijn aanvankelijk serieuze toon liet vallen ten gunste van diepere absurditeit. Net als *Doctor Who* daarvoor toonde de show een opmerkelijk talent voor het balanceren van grillige humor met oprecht emotioneel gewicht, waardoor de reis van zeven seizoenen veel meer was dan alleen een luchtig, cartoonachtig avontuur.

Legends of Tomorrow* debuteerde in een periode waarin het superheldengenre, variërend van Marvel Cinematic Universe-films tot *Zack Snyder’s Justice League* en Netflix’s *Luke Cage*, *Jessica Jones* en *The Punisher*, steeds meer prioriteit gaf aan grit en intensiteit. Zelfs de chaotische *Prime Video*-satire *The Boys* leunde zwaar op bloed en duisternis in plaats van op komedie en absurditeit. Bijgevolg onderscheidde *Legends of Tomorrow* zich met succes door een gekkere, meer speelse sci-fi-benadering aan te nemen die doet denken aan *Doctor Who*, een strategie die latere DC-aanpassingen zoals *Doom Patrol* en *Peacemaker* zouden nabootsen.