Hideo Kojima maakte een cryptische opmerking over de recente Netflix-film die een brandpunt is geworden van kritische controverses.
De scifi-thriller *The Last House* van Louis Leterrier, die op 7 augustus op de streamingdienst debuteert, bevat Wagner Moura en Greta Lee. De plot draait om een gezin dat ernaar streeft in leven te blijven terwijl ze aan hun huis worden opgesloten door een surrealistische, nachtmerrieachtige entiteit. Hoewel het verhaal een weerspiegeling is van het isolement dat werd gevoeld tijdens het pandemische tijdperk, kreeg de film te maken met wijdverbreide kritische veroordeling, en heeft Kojima weinig neiging getoond om de verdiensten ervan te verdedigen.
Kojima deelde zijn gedachten over X en plaatste een beknopte notitie na het bekijken van de film: "Ik heb The Last House bekeken. Isolatie? Eenzaamheid? Er waren delen die een beetje op Death Stranding leken." Deze observatie trekt een parallel met *Death Stranding*, de videogame gemaakt door Kojima en zijn studio, die overleving en eenzaamheid in een post-apocalyptische toekomst van de Verenigde Staten weergeeft.
In contrast met Kojima’s uitgebreide, lovende beoordeling van *The Odyssey* van Christopher Nolan, impliceert zijn korte reactie op *The Last House* dat hij weinig te prijzen of uitvoerig te bespreken vond; hoogstens werd hij enigszins vermaakt door de echo's van zijn eigen werk. Paradoxaal genoeg was *Death Stranding* zelf een polariserende titel, die vooral werd bekritiseerd vanwege het tempo.
Omgekeerd heeft *The Last House* op het moment van schrijven een kritiekscore van 27% en een kijkcijferscore van 28% op Rotten Tomatoes. Op het eerste gezicht suggereren deze cijfers dat de film geen verdeeldheid in de meningen veroorzaakt; het wordt eerder gewoon slecht ontvangen. Ondanks deze kritieke kritiek is de titel uitgegroeid tot een onmiddellijke streamingsensatie, die momenteel de nummer 1-film is in zowel de VS als wereldwijd op Netflix.
In *Opentv*'s beoordeling van *The Last House* merkt Alex Harrison op: "Het uitgangspunt voor het isolement van het gezin is in theorie intrigerend, maar in de uitvoering gaat het over in een mix van onontgonnen en onlogische elementen. De conclusie is frustrerend ontoereikend. Het enige raadsel dat overblijft na de credits roll is hoe zo'n veelbelovend potentieel ineenstortte in een eindproduct dat veel inferieur was aan de afzonderlijke componenten.
De recensie begint met de vraag: "Wie heeft Greta Lee en Wagner Moura in deze film gevangen?" ondanks het feit dat deze bekwame hoofdrolspelers ongetwijfeld een belangrijke aantrekkingskracht hebben op de film. Op dezelfde manier merkt Monica Castillo van *AV Club* op: "Zelfs als Lee en Moura hun uiterste best doen om de gruwel van de hachelijke situatie van de ouders over te brengen, verstoren absurde dialogen en slechte besluitvorming de onderdompeling.
Terwijl *The Last House* over de ingrediënten beschikte voor een populaire Netflix-lancering, gezien zijn genre en sterrenkracht, lijkt het voorbestemd om binnen enkele weken uit het publieke geheugen te verdwijnen. Kojima’s beknopte recensie geeft de kijkervaring weer, waarbij enkele gelukkige interessante momenten worden belicht, vooral gezien de heersende consensus dat de film elders substantiële verdienste mist.
The Last House is nu te streamen op Netflix.
