Freddy versus Jason, Frankenstein Meets the Wolf Man, Alien versus Predator: dit zijn de krantenkoppen die onmiddellijk naar boven komen als je denkt aan cross-overs van horrorfilms, films die meerdere genre-iconen samenvoegen tot één verhaal. Toch is het landschap van dergelijke cross-overs veel rijker dan de meeste mensen beseffen.
Cross-over-horrorfilms combineren op unieke wijze personages uit verschillende fictieve werelden. Door legendarische figuren als FreddyKrueger en JasonVoorhees bij elkaar te brengen, wordt een einde gemaakt aan al lang bestaande fanspeculaties, ontstaan er opwindende botsingen en wordt de gedeelde mythos die ten grondslag ligt aan hun respectievelijke verhalen uitgebreid.
Helaas belemmeren licentiehindernissen vaak de realisatie van extra horror-cross-overs. Er werd bijvoorbeeld een volledige behandeling en script voor *Freddy vs. Jason vs. Ash* geproduceerd voordat creatieve meningsverschillen tussen BruceCampbell, SamRaimi en NewLine ervoor zorgden dat het project instortte, hoewel het later opnieuw verscheen als een stripboek van Dynamite/DC. Eind jaren negentig en begin jaren 2000 werd ook een combinatie tussen MichaelMyers en Pinhead voorgesteld, evenals een Chucky versus Freddy-scenario dat *Child's Play*-maker DonMancini zich voorstelde als een slasher-komedie in rock-'n-roll-stijl, waarbij Chucky in Elm Street belandde.
Hoewel spraakmakende cross-overs als *Freddy vs. Jason* en *Alien vs. Predator* zeldzaam blijven, bestaan er verborgen horror-cross-overs voor wie goed kijkt. Hieronder vindt u een overzicht van een aantal van dergelijke combinaties waarvan u misschien niet wist dat ze mogelijk waren.
The Evil Dead & Jason Goes To Hell: The Final Friday
Hoewel een cross-over met Freddy vs. Jason vs. Ash nooit in de bioscoop te zien was, vonden de legendarische figuren uit de franchises *A Nightmare on Elm Street* en *Evil Dead* nog steeds manieren om elkaar op het scherm te kruisen.
In *Jason Goes to Hell: The Final Friday* (1993) is het Necronomicon – in de *Evil Dead*-films ook wel het Dodenboek genoemd – zichtbaar rustend op een tafel in de Voorhees-residentie. Veel enthousiastelingen theoretiseren dat deze verborgen verwijzing suggereert dat Pamela Voorhees de duistere tovenarij uit dat boekdeel gebruikte om haar vermoorde zoon, Jason, weer tot leven te brengen.
Een nachtmerrie op Elm Street en Evil Dead II
In nog een fractie van een seconde kruisen de universums van Wes Craven en Sam Raimi elkaar in *EvilDeadII*. Terwijl Ash van Bruce Campbell de schuur binnenstapt terwijl hij Linda's hoofd vasthoudt, bungelt de kenmerkende handschoen van FreddyKrueger boven de deuropening.
Hoewel de plotselinge verschijning van Freddy’s handschoen in een *EvilDead*-film kan worden gelezen als een speelse knipoog van de ene legendarische horrorserie naar de andere, beweren sommige waarnemers dat het paasei zwaardere gevolgen kan hebben voor de overlevering van Freddy Krueger. De aanwezigheid van de handschoen duidt erop dat de slasher ooit de cabine heeft bezet en, intrigerend genoeg, zelf een dode zou kunnen zijn – misschien geanimeerd nadat een passage uit het Necronomicon was gelezen.
Of fans deze theorieën nu wel of niet omarmen, de korte flits van Freddy’s handschoen in *EvilDeadII* is een voorbeeld van het soort verborgen, franchiseoverschrijdende plezier dat enthousiastelingen prikkelt bij gebrek aan volledige crossoverfilms.
Bride Of Chucky, Halloween, A Nightmare On Elm Street, Friday The 13th en The Texas Chainsaw Massacre
De openingsscène van Bride of Chucky biedt een kijkje in een politiebewijskluis met daarin het hockeymasker van Jason Voorhees, de handschoen van Freddy Krueger, het witte masker van Michael Myers en de kettingzaag van Leatherface. Sommigen geloven ook dat de bewijskluis poppen en rekwisieten bevat die lijken op items uit Puppet Master.
Het idee dat vijf van de meest legendarische slashers uit de filmgeschiedenis zich in hetzelfde gedeelde universum bevinden, is een behoorlijk verleidelijk vooruitzicht. De meeste interpretaties van deze scène zijn echter van mening dat het de tonale verschuiving van Bride of Chucky vertegenwoordigt, die harder neigt naar zelfbewuste horrorkomedie en kampterrein dan het traditionele slasher-tarief.
Nu naar Halloween als fictiefilms wordt verwezen in latere Child’s Play-films en de televisieserie Chucky, lijkt het erop dat het politiebewijs dat Easter Egg niet al te serieus moet worden genomen, hoewel hoopvolle horrorfans kunnen duimen dat een ultieme slasher-confrontatie als deze zich ooit zou kunnen voordoen.
Saw, Doodse Stilte, Insidious en The Invisible Man
Billy the Puppet blijft de opvallende iconografie van de langlopende Saw-franchise, maar is toch opgedoken in een aantal films waarin Jigsaw niet voorkomt.
In de jaren sinds de originele Saw hebben makers James Wan en Leigh Whannell Billy the Puppet op de een of andere manier in veel van hun films opgenomen, waaronder Dead Silence, Insidious en The Invisible Man.
In Dead Silence plaatste Wan Billy the Puppet discreet op de bodem van een frame, wat suggereert dat de twee horrorfilms op de een of andere manier met elkaar verbonden zijn. InInsidious verschijnt een handgetekende schets van Billy the Puppet op een schoolbord in de klas, naast het nummer ‘8’, een plaag voor de achtste aflevering van de Saw-franchise. In The Invisible Man verschijnt Billy the Puppet als straatkunst / muurgraffiti in de buurt van een instelling voor geestelijke gezondheidszorg.
De opname van Billy the Puppet in films buiten de Saw-franchise fungeert als een speelse knipoog naar het publiek van Wan en Whannell, in plaats van een bevestiging dat Saw, Dead Silence, Insidious en The Invisible Man allemaal binnen hetzelfde fictieve universum bestaan. Er is echter niets in deze verhalen dat in tegenspraak is met een ander verhaal, en vanuit het perspectief van het universum zou het logisch zijn dat Billy the Puppet een beetje aanhang heeft gekregen en hier en daar opduikt.
Schreeuw en een nachtmerrie in Elm Street
Wes Craven maakte twee van de meest iconische horrorseries uit de bioscoop en voegde er in 1996 een slim paasei aan toe dat ze voor een vluchtig moment samenbracht in een gedeeld universum.
In de originele Scream verschijnt Craven kort als Fred the Conciërge, gekleed in een rood-en-groen gestreepte trui en een grijze gleufhoed - precies dezelfde kleding gedragen door Freddy Krueger in de A Nightmare on Elm Street-films.
De cameo fungeert als een meta-, zelfreferentiële knipoog naar A Nightmare on Elm Street, en weerspiegelt op passende wijze de kenmerkende voorliefde van Scream voor genre-zelfcommentaar.
De iconische figuren uit het horrorgenre hebben officieel slechts een beperkt aantal keren samengewerkt, maar fanatieke fans met een scherpe verbeeldingskracht en een talent voor het ontdekken van verborgen aanwijzingen kunnen nog steeds een schat aan geheime horrorfilm-crossovers ontdekken.
