Netflix heeft de reputatie opgebouwd dat het in zijn aanbod voorrang geeft aan volume boven vakmanschap, maar er was een moment waarop het platform een psychologische thriller afleverde die zo uitzonderlijk was dat zelfs een beoordeling van 97% op Rotten Tomatoes onvoldoende voelde. In de jaren 2010 liep Netflix voorop op het gebied van high-brow streaming, met de introductie van gevierde series als House of Cards en Orange Is the New Black.
Terwijl House of Cards zijn reputatie zag bezoedelen door de controverses rond de hoofdrolspeler en Orange Is the New Black tegen het einde van zijn serie een kwaliteitsverlies ervoer, bleef Netflix's psychologische thriller Mindhunter van begin tot eind onberispelijk. Mindhunter debuteert in 2017 met zwaargewicht uitvoerende producenten Charlize Theron en David Fincher en begint in 1977 als de Behavioral Science Unit van de FBI seriemoordenaars begint te ondervragen om hun gewelddadige psyche te ontcijferen. Het verhaal draait om een trio: agenten Holden Ford (JonathanGroff) en Bill Tench (HoltMcCallany), naast psycholoog WendyCarr (AnnaTorv).
Rijkelijk meeslepend, visueel opvallend en gedreven door diepgaand karakterwerk, staat Mindhunter schouder aan schouder met de beste films van Fincher. Seizoen 1 behaalde een kritiekscore van 96% op Rotten Tomatoes, terwijl seizoen 2 steeg naar 99%, wat een algemeen gemiddelde van 97% opleverde. Het ontbreken van een perfecte beoordeling van 100% is bijna net zo teleurstellend als de annulering van de serie voordat een derde seizoen zou kunnen plaatsvinden.
Mindhunter heeft 97% op Rotten Tomatoes, maar verdient 99-100%
Mindhunter overtreft de kwaliteit van een Fincher-film; hij lijkt er zelfs op. Elk frame volgt de sobere, klinische esthetiek van Fincher, begeleid door een griezelige soundtrack die de spanning doet escaleren zonder afbreuk te doen aan de uitstekende prestaties van de cast, vooral het hoofdtrio.
De serie behoudt een hoge mate van historische getrouwheid en put effectief uit het non-fictieboek uit 1995 *Mindhunter: Inside the FBI's Elite Serial Crime Unit* van JohnE.Douglas en MarkOlshaker. Omdat de show geworteld is in de realiteit en het werk van Ford en Tench weerspiegelt, wordt er ruimschoots aandacht besteed aan de hoofden van echte seriemoordenaars zoals Edmund Kemper, WayneWilliams, Charles Manson en de BTK Killer – figuren die liefhebbers van echte misdaden boeien.
In tegenstelling tot talloze hedendaagse misdaaddrama’s – waaronder Netflix’ verdeeldheid zaaiende bloemlezing *Monster* – onthoudt Mindhunter zich ervan seriemoordenaars en hun misdaden sensationeel te maken. Het geeft voorrang aan psychologische diepgang boven zinloze bloedvergieten. De serie onderscheidt zich van alle voorgangers en opvolgers, en als er één Netflix-productie een perfecte Rotten Tomatoes-beoordeling verdient, dan is het Mindhunter wel.
Mindhunter blijft een van de meest teleurstellende annuleringen van Netflix
Netflix heeft de neiging om snel de stekker uit ondermaats presterende series te trekken. Toch doet de vroegtijdige beëindiging van Mindhunter pijn, vooral omdat in de finale de BTK Killer centraal stond voor een derde seizoen.
Omdat Mindhunter een historisch stuk is, waren de productiekosten hoog en oordeelde Netflix dat het aantal kijkers niet voldoende was. Op papier biedt dat een redelijke rechtvaardiging voor het annuleren van een voorstelling.
Toch was Mindhunter meer dan zomaar een serie: het was gedurfd zonder onnodig te zijn, en artistiek en toch toegankelijk. Als Netflix had toegestaan dat het doorging, had het een plek kunnen verdienen naast The Sopranos, The Wire en Breaking Bad op Mount Rushmore, een van de grootste misdaaddrama’s uit de popcultuur. Helaas kwam die kans nooit.
