Een verrassend over het hoofd geziene thriller uit de 21e eeuw kan worden samengevat als een mix van *Pulp Fiction* en *The Hateful Eight*, die dient als een oprecht eerbetoon aan Quentin Tarantino’s kenmerkende filmwerk. Nadat Tarantino's doorbraakhit *Pulp Fiction* in 1994 in de bioscoop verscheen, kwam er een golf van navolgers op gang, maar slechts weinigen slaagden erin het kaliber van zijn werk destijds te bereiken. Een film moet echt vermakelijk zijn en niet alleen maar de esthetiek van Tarantino kopiëren.
Precies 24 jaar nadat *Pulp Fiction* op de schermen verscheen, verscheen er een film die de sfeer van die klassieker vermengde met de toon van Tarantino’s film uit 2015 *The Hateful Eight*. De titel is *Bad Times at the El Royale*, geregisseerd door DrewGoddard. Iedereen die het traject van Goddard volgde, had een opvallend project kunnen verwachten, maar de film schoot commercieel tekort en haalde slechts $ 31,8 miljoen op tegen een productiebudget van $ 32 miljoen.
Het verhaal volgt een diverse groep reizigers die samenkomen in de ElRoyale, een ooit bruisend hotel gelegen aan de grens tussen Californië en Nevada. Terwijl elke nieuwkomer op een noodlottige avond incheckt, verbergen ze allemaal geheimen die naar boven komen te midden van het escalerende geweld binnen het establishment. Met een met sterren bezaaid ensemble fungeert de foto als een solide eerbetoon aan Tarantino en verdiende hij aantoonbaar een veel warmere kritische reactie en reactie van het publiek dan hij in werkelijkheid kreeg.
Een fout gevonden? Stuur het naar [email protected] zodat het gecorrigeerd kan worden.
Bad Times at the El Royale is een uitzonderlijk eerbetoon aan Tarantino’s filmische stijl
Drew Goddard vestigde zijn reputatie als scenarioschrijver met projecten als Cloverfield en The Martian, maar demonstreerde zijn regietalent in 2011 met de veelgeprezen meta-horrorinzending The Cabin in the Woods. Ondanks het kritische succes van die speelfilm heeft Goddard tot nu toe slechts twee films geregisseerd. De tweede hiervan, die in 2018 arriveert, is Bad Times in El Royale. Een neo-noir-thriller die Goddard zowel schreef als regisseerde. De film is sterk geïnspireerd op het werk van Quentin Tarantino.
De film vertoont talrijke parallellen met het oeuvre van Tarantino. Het weerspiegelt met name Pulp Fiction in zijn structuur, waarbij gebruik wordt gemaakt van onderling verbonden flashbacks die het verhaal als een legpuzzel samenstellen. Beide producties hebben een vakkundig tempo, met ensembles van personages die worstelen met hun eigen grimmige geschiedenis. Bovendien biedt de opname van plotselinge, gewelddadige schokken een ander vergelijkingspunt tussen de twee titels.
Bovendien vertoont de film een sterke gelijkenis met The Hateful Eight, een Tarantino-western uit 2015 waarin een bonte bende bandieten en premiejagers wordt opgesloten bij een afgelegen rustplaats. Terwijl Bad Times in El Royale de westerse buitenpost verruilt voor een vervallen hotel, gaan beide scenario's gepaard met een verzameling dubieuze en onbetrouwbare individuen die samenkomen, wat catastrofale en dodelijke gevolgen heeft.
De ensemblecast van BadTimesattheElRoyale is werkelijk indrukwekkend.
Net als de films van Tarantino beschikt BadTimesattheElRoyale over een reeks opvallende artiesten, die allemaal graag met de regisseur willen samenwerken. Chris Hemsworth, die voor het eerst verscheen in TheCabinintheWoods, keert kort terug als sekteleider BillyLee, wiens organisatie elke gast in het hotel in gevaar brengt.
In de hoofdopstelling speelt JeffBridges de rol van FatherDanielFlynn, een priester gehuld in een duister geheim. Het verhaal volgt zangeres DarleneSweet, gespeeld door CynthiaErivo. DakotaJohnson speelt de rol van hippie EmilySummerspring, terwijl JonHamm handelsreiziger LaramieSeymourSullivan speelt, die mogelijk zijn echte identiteit verbergt.
Bijkomende rollen zijn onder meer LewisPullman als hotelmanager, CaileeSpaeny als sektelid en NickOfferman als bankrover. Uiteindelijk is de film een meeslepende neo-noir-misdaadthriller die kan wedijveren met een Tarantino-film, hoewel dat alleen de aantrekkingskracht ervan niet volledig weergeeft.
Slechte tijden in El Royale verdienen meer erkenning
Bad Times at the El Royale slaagde er niet in de productiekosten aan de kassa terug te verdienen en nam genoegen met een rating van 75% op Rotten Tomatoes, genoeg om de Certified Fresh-badge te verdienen. De kijkcijfers weerspiegelen dat cijfer van 75%, maar toch blijft de film een intelligent werk met een sterke cast, gemaakt door een regisseur die veel meer projecten zou moeten leiden.
The Cabin in the Woods kreeg aanzienlijk meer lovende kritieken, maar de kijkcijfers schommelden rond dezelfde 75% als Bad Times in El Royale – een merkwaardige discrepantie. Beide foto's namen versleten genres – de slasher en een Tarantino-achtige misdaadsaga – en injecteerden ze met frisse, inventieve wendingen. Elke film rechtvaardigde een grotere commerciële triomf dan hij behaalde, en beide zijn zeker de moeite waard om opnieuw te bekijken.
