Dla niektórych niewiele jest rzeczy bardziej przerażających niż patrzenie w dół na pozornie nieskończoną odległość do ziemi. W 2022 roku reżyser Scott Mann wykorzystał ten pierwotny strach i wykorzystał go jako podstawę do nakręcenia „Upadku”, szeptanego thrillera o przetrwaniu, który potrafi wprowadzić widzów w napięcie i przerazić doświadczenia głównych bohaterów, którzy utknęli na szczycie ponad 700-metrowej wieży radiowej, z której nie ma możliwości zejść na dół. Kilka lat później bracia Spierig, znani z filmów Daybreakers i Jigsaw, próbują swoich sił w minimalistycznym filmie z maksymalistyczną stawką dla swoich bohaterów, który choć napięty i zawrotny w równym stopniu, nie dorównuje swojemu poprzednikowi.
Fall 2: Deadpoint opowiada historię Jaxa (Harriet Slater), starszej siostry Shiloh (Virigina Gardner), która zginęła w poprzednim filmie. Za namową śmiałej przyjaciółki Shiloh, Lace (Arsema Thomas), Jax zgadza się uczcić jej siostrę, wyruszając na niebezpieczny spacer po deskach po zboczu góry Kwan w Tajlandii, znanym jako Diabelski Łokieć. Dwóm alpinistom coś się nie udaje, gdy trzęsienie ziemi powoduje osunięcie się skał, które pozostawia ich uwięzionych na wysokości ponad 3000 stóp.
Fall 2: Deadpoint emocjonujący z zawrotnym napięciem
Zmierzenie się z kontynuacją buzzyFalli jest zadaniem nie do pozazdroszczenia. Pomijając czystą, surową jakość oryginału, oczekuje się, że kontynuacje filmów gatunkowych będą większe i lepsze. Jak jednak stworzyć kontynuację filmu tak odświeżająco prostego w wykonaniu?
Na początek scenarzyści Scott Mann i Jonathan Frank wypuszczają swoich bohaterów jeszcze dalej w powietrze i stawiają ich przed jeszcze bardziej zdradliwym terenem i pogodą. Na papierze brzmi to jak dość banalny pomysł na kontynuację, ale bracia Spierig wykazali się za kamerą wystarczającym kunsztem i umiejętnościami technicznymi, aby łatwiej było przeoczyć brak nowości.
Choć czasami utrudnione przez słabe efekty wizualne, które przełamują zawieszenie wiary, zbyt wyraźnie pokazując, że aktorzy nie kręcili filmu w rzeczywistych lokalizacjach, Fall 2: Deadpoint wyróżnia się tym samym rodzajem przyprawiających o zawrót głowy emocji, które sprawiły, że jego poprzednik był tak skuteczny. Każdy, kto ma nawet umiarkowany lęk wysokości, prawdopodobnie dostanie mdłości, obserwując śmiercionośną wysokość, na której znajdują się bohaterowie. Jest to szczególnie widoczne w przypadku niektórych ujęć z punktu widzenia oraz w przypadku serii zdjęć wykonanych z ręki, które wzmacniają immersję filmu. Nawet jeśli tylko na krótką chwilę, sprawiają wrażenie, jakby oni także utknęli w niemożliwym dylemacie.
Zmiana tonalna Fall 2 ma swoją cenę
Zanim Jax i Luce utkną na wysokości 900 metrów, Fall 2 w sposób chaotyczny znajduje punkt wejścia do pozornie niemożliwej kontynuacji. Skutki śmierci Shiloh, fala uderzeniowa, jaką wywołała ta sytuacja w mediach społecznościowych ze względu na jej status gwiazdy, a także zjednoczenie dwóch kluczowych postaci w jej życiu cierpi z powodu nierównego tempa, zwłaszcza biorąc pod uwagę, dokąd prowadzi to całe zestawienie.
W miarę postępów w filmie staje się coraz bardziej jasne, że kontynuacja przeszła tonalną zmianę w stosunku do oryginału. Podczas gdy charakterystyka Fallall była nieco osadzona (gra słów zamierzona), jej kontynuacja bardziej przypomina melodramat. Innymi słowy, gra przypomina przewiewny thriller w miękkiej oprawie, który można odebrać na lotnisku, zmieszany z operą mydlaną.
Czasami przejście do bardziej papkowatego tonu grozi podważeniem napięcia opowieści.
I podobnie jak telenowela, Fall 2: Deadpoint zawiera kilka fascynujących zwrotów akcji, które zmieniają sposób, w jaki widzowie rozumieją bohaterów. Ale podobnie jak opera mydlana, film boryka się z szarymi dialogami, słabo rozwiniętymi postaciami i skokami logicznymi, od wątpliwych po komiczne. Czołowe aktorki, Harriet Slater i Arsema Thomas, tworzą dość interesujących bohaterów, odpowiednio Jaxa i Luce, chociaż ostre pisanie na temat ich ewoluującego związku zapewniłoby im bardziej treściwy materiał do pracy.
Czasami przejście do bardziej papkowatego tonu grozi podważeniem napięcia opowieści. Właśnie wtedy, gdy ma się wrażenie, że są ramię w ramię z Jaxem i Luce na tak wysokim poziomie, wers dialogowy lub zaskakująca decyzja wywołuje jęk lub chichot, co z kolei wyciąga człowieka z filmu.
Pomimo tych problemów Fall 2 zasługuje na uznanie jako kontynuacja, która nie przerabia swojego poprzednika krok po kroku. Obydwa filmy mają podobne założenia, co jest zrozumiałe, ale film Braci Spierig wykorzystuje zakończenie pierwszego filmu jako scenerię dla swojego, czyniąc go czymś więcej niż kolejnym thrillerem o przetrwaniu i przenosząc go na bardziej intrygujące terytorium dramatyczne.
Zakończenie tej historii powoduje dalszą ewolucję serii od thrillera survivalowego do thrillera psychologicznego opartego na postaciach. Finał, nawet pomimo swoich błędów, intryguje tym, co zapowiada trzeci film, który, jeśli Scott Mann i Jonathan Frank postawią na swoim, może pojawić się na horyzoncie raczej wcześniej niż później.
Fall 2: Deadpoint – premiera w kinach w środę, 2 września.
