Tom Holland i Robert Pattinson już wcześniej wcielali się w ekranowych wrogów. Sześć lat przed pełną napięcia rolą Telemecusa i Antinousa w „Odysei” para starła się w mniej znanym oryginalnym thrillerze Netflix. Na podstawie powieści Donalda Raya Pollocka z 2011 roku pod tym samym tytułem „Diabeł cały czas” to południowogotycki thriller kryminalny, który zagłębia się w moralną deprawację i gorliwość religijną.
Antonio Campos wyreżyserował „Diabeł cały czas” i splatał gobelin splatających się ze sobą historii, które skupiają się na pojedynczym antybohaterze. Złożoną fabułę napędzają fascynujące występy potężnego zespołu. Holland wciela się w głównego bohatera, Arvina Russella, a Pattinson wciela się w groźnego wielebnego Prestona Teagardina. W gwiazdorskim składzie znaleźli się także Harry Melling (Harry Potter), Bill Skarsgård (IT) i Mia Wasikowska (Alicja w Krainie Czarów).
Po premierze jesienią 2020 roku widzowie szukali pocieszenia i byli mniej skłonni do ponurych narracji. W rezultacie album *The Devil All The Time* spotkał się z mieszanymi opiniami. Osiągnął skromną ocenę 65% od krytyków na Rotten Tomatoes, ale zapewnił sobie solidne 79% od widzów. Niektórzy krytycy ostro krytykowali film za nadmierną ciemność i brutalność. Niemniej jednak „The Devil All The Time” przywołuje na myśl brutalne thrillery inspirowane noir, takie jak „Prisoners” i „To nie jest kraj dla starych ludzi”.
Przed „Odyseją” w „The Devil All The Time” można było zobaczyć świetne występy Hollanda i Pattinsona.
Zanim Holland i Pattinson zwrócili na siebie uwagę krytyków w „Odysei”, dawali już znakomite momenty w „Diabeł przez cały czas”. Thriller w reżyserii Camposa z 2020 r. był debiutem Hollanda w roli głównej w prostym dramacie/thrillerze, po jego hollywoodzkim przełomie w roli przyjaznego sąsiedztwa Spider-Mana. W swojej najtrudniejszej jak dotąd roli Holland niezachwiana lojalność staje się brutalna. Odsłaniając rzadko widywaną mroczniejszą stronę swojej twórczości, Diabeł przez cały czas zalicza się do najlepszych kreacji filmowych tego aktora.
Pattinson, starszy od Hollanda o dziesięć lat, ma dłuższą karierę i może pochwalić się obszernym katalogiem godnych uwagi filmów. Jego prace w „The Batman”, „Good Time” i „Latarni morskiej” są trudne do prześcignięcia. Jednak wyróżnia się w rzadko spotykanej, nikczemnej roli. W historii pełnej postaci moralnie niejednoznacznych może być trudno wyróżnić głównego antagonistę. Niemniej jednak Pattinson umiejętnie przedstawia wielebnego Teagardina jako wyraźnie odrażającą istotę, która zachowuje chwile ludzkiej bezbronności.
Prawdziwa chemia na ekranie pojawia się, gdy Holland i Pattinson pojawiają się razem, nawet z czasami rozpraszającym akcentem Pattinsona. Podczas kulminacyjnego starcia pomiędzy Arvinem a wielebnym Holland pozostaje niezmienny, podczas gdy Pattinson się waha. Ta napięta wymiana zdań stanowi przedsmak fascynującej interakcji pomiędzy dwoma aktorami w „Odysei”.
The Devil All The Time łączy w sobie elementy więźniów, to nie jest kraj dla starych ludzi i będzie krew.
Diabeł cały czas ma wspólne cechy narracyjne, tonalne i stylistyczne z przełomowymi thrillerami kryminalnymi Więźniowie i To nie jest kraj dla starych ludzi. Zapewnia tę samą surową, przesadną przemoc, jaką można zobaczyć w tych filmach, śledząc obsadę złamanych jednostek poruszających się po złamanym systemie.
Podobnie jak Więźniowie, Diabeł cały czas koncentruje się na rodzinnej tragedii, która zmusza bohaterów do szukania moralnej zemsty poza legalnymi kanałami. Tak jak Keller Dover (Hugh Jackman) jest pochłonięty desperackim poszukiwaniem zaginionej córki, Arvin (Holland) napędzany jest chęcią pomszczenia swojej przyrodniej siostry, co skłania go do wzięcia sprawiedliwości w swoje ręce.
The Devil All The Time przenosi formułę klasycznego thrillera kryminalnego Więźniów na południową scenerię. W duchu „To nie jest kraj dla starych ludzi” braci Coen, thriller Camposa przedstawia bezprawny południowy krajobraz zdominowany przez bezsensowną brutalność. Instytucje mające na celu utrzymanie porządku – prawo i religia – okazują się nieistotne. W sadze Coensa o Południu egzekwowanie prawa zostaje pokonane przez współczesną deprawację i staje się nieskuteczne. W The Devil All The Time te właśnie struktury zostały naruszone przez ludzką korupcję, zamieniając je w agentów niesprawiedliwości.
The Devil All The Time niewątpliwie czerpie z wcześniejszych thrillerów kryminalnych. Choć może nie zdobył takiego samego uznania krytyków, jak jego poprzednicy, stanowi solidny wkład w ten podgatunek. Szczególnie fascynujące role Pattinsona i Holland sprawiają, że ten pomijany thriller Netflixa zasługuje na świeże spojrzenie.
