*The Winds of Winter* van George R.R. Martin heeft een reputatie opgebouwd als een van de meest beruchte onvoltooide werken in de fantasy-uitgeverij. Vijftien jaar nadat *A Dance with Dragons* in 2011 in de schappen lag, wachten lezers nog steeds op het zesde deel van *A Song of Ice and Fire*. Collega-bestseller Brandon Sanderson erkent de irritatie die wordt gevoeld door *Game of Thrones*-enthousiastelingen, maar stelt dat Martin medeleven verdient in plaats van meedogenloos verwijt.
In een privé-interview met Collider bij FanX Salt Lake sprak Sanderson over Martin en Patrick Rothfuss – twee fantasyschrijvers die hij als vrienden beschouwt. Hoewel Sanderson wordt geroemd om zijn ongewoon stabiele schrijfroutine, benadrukte hij dat zijn methode niet als universeel model mag worden beschouwd. Hij gelooft dat elke creatieve geest om zijn eigen aanpak vraagt.
De schrijfmethode van Brandon Sanderson maakt directe vergelijkingen oneerlijk
Sanderson heeft een reputatie opgebouwd van buitengewone consistentie en levert een gestage stroom romans over meerdere met elkaar verweven fantasieseries. Deze productieve productie zorgt er vaak voor dat fans zijn tempo vergelijken met Martins voortgang op *The Winds of Winter*. Sanderson verwierp echter het idee dat hij over een speciaal, aangeboren schrijftalent beschikt dat de ongelijkheid in hun publicatietijdlijnen verklaart.
Sanderson typeerde zijn eigen karakter als inherent in lijn met een ‘langzame en gestage’ aanpak. Zijn dagelijkse discipline houdt in dat hij wakker wordt en doorgaat met schrijven, ongeacht of er een plotselinge golf van inspiratie toeslaat. Hij besefte dat veel auteurs verschillend te werk gaan, afhankelijk van intense golven van creatieve gedrevenheid, een methode die consistente productiviteit veel uitdagender kan maken.
Dit contrast biedt een essentiële achtergrond voor de ongebruikelijk uitgebreide tijdlijn van *The Winds of Winter*. Martin begon te werken aan het zesde *A Song of Ice and Fire*-deel na de release van *A Dance with Dragons* in juli 2011. De daaropvolgende jaren werden echter in beslag genomen door televisie-inspanningen, aanvullende literaire projecten, publieke engagementen en activiteiten die verband hielden met de groeiende Westeros-franchise.
Sanderson dringt er bij fans op aan om het individu achter het manuscript te herkennen
Sandersons meest overtuigende pleidooi voor Martin ging verder dan louter planningsverschillen, maar concentreerde zich in plaats daarvan op de werkelijke mens achter de onvoltooide roman. Hij merkte op dat verschillende van zijn kennissen als schrijver met geestelijke gezondheidsproblemen te maken hebben gehad, en dat individuen in zijn eigen familie vergelijkbare ontberingen hebben doorstaan. Hij beweerde dat wanneer dergelijke persoonlijke strijd wordt verergerd door immense publieke verwachtingen, het creatieve proces aanzienlijk moeilijker wordt.
Het is moeilijk om de immense verwachting rond *The Winds of Winter* te overdrijven. Omdat miljoenen fans reikhalzend uitkijken naar het volgende deel, wordt bijna elke opmerking die George R.R. Martin over de roman maakt, intensief onder de loep genomen. Hoewel de frustratie bij fans al jaren aanhoudt, stelt Brandon Sanderson dat het gewicht van deze verwachting vaak eerder een belemmering dan een motivator is.
Martins omstandigheden zijn veel ingewikkelder dan alleen maar weigeren het manuscript af te ronden. Sinds *A Dance with Dragons* is *Game of Thrones* uitgegroeid tot een wereldwijd tv-fenomeen, waarbij *House of the Dragon* en *A Knight of the Seven Kingdoms* het bereik van de franchise verder hebben vergroot, waardoor Martins connectie met Westeros veel verder reikte dan de gedrukte pagina's. Hoewel dit de pijn van vijftien jaar wachten niet wegneemt, biedt het wel context waarom Sanderson carrièrevergelijkingen tussen de twee auteurs als onrechtvaardig beschouwt.
Voor lezers die graag de verdere avonturen van Jon Snow, Daenerys Targaryen, Tyrion Lannister en de rest van Martins cast willen zien, blijft de vertraging uitzonderlijk belastend. Sanderson garandeert niet dat *The Winds of Winter* op handen is, noch rechtvaardigt hij een uitstel voor onbepaalde tijd. Zijn centrale punt is dat creatieve output afkomstig is van mensen, en als je een auteur beschouwt als een fabriek die goederen produceert, negeert hij de echte moeilijkheden die gepaard gaan met het vervaardigen van een manuscript.
