CharlieCox był głównym bohaterem zapomnianej, ale genialnej przygody fantasy, która łączy kapryśny urok ThePrincessBride ze statusem kultowej ikony Labiryntu. Chociaż większość widzów rozpoznaje teraz w nim Matta Murdocka – lepiej znanego jako Daredevil – z Marvel Cinematic Universe, jego wczesna kariera obejmowała wyjątkowy obraz fantasy, który wymknął się spod radaru w 2007 roku, na długo przed tym, zanim zaczął patrolować Hell’s Kitchen jako niewidomy superbohater.
Fantastyczna wyprawa Coxa „Gwiezdny pył” miała wiele zalet, ale nigdy nie osiągnęła statusu hitu kinowego. Film jest adaptacją powieści Neila Gaimana, prezentuje gwiazdorski skład, w skład którego wchodzą ClaireDanes, Robert DeNiro, MarkStrong i MichellePfeiffer, i zebrał solidne pochwały krytyków, co teraz przekłada się na ocenę CertifiedFresh w serwisie RottenTomatoes. Pomimo tych aktywów Stardust zarobił na całym świecie niecałe 140 milionów dolarów i jest powszechnie uważany za komercyjne rozczarowanie.
Prawie dwie dekady później Stardust został zaliczony do kategorii „zapomnianych filmów fantasy”. Najbardziej frustrującym aspektem skromnej frekwencji wśród widzów jest to, jak blisko odzwierciedla dwa z największych osiągnięć gatunku – ThePrincessBride i Labyrinth. Łącząc cechy charakterystyczne tych klasyków, Stardusthad stworzył wszystkie składniki przeboju kasowego; mimo że nie udało mu się finansowo, pozostaje doskonałym filmem, który zasługuje na obejrzenie.
Stardust oddaje tę samą magię baśni, którą można znaleźć w ThePrincessBride.
Jedną z wielu wyróżniających się cech „Narzeczonej księżniczki” jest wrażenie, jakby została wyjęta bezpośrednio z książki z baśniami i ożywiona na ekranie, a „Gwiezdny pył” oddaje tę atmosferę niemal bezbłędnie. Wiele z tego pochodzi ze świata filmu – pełnego żywych gwiazd, morderczych książąt, słonych piratów błyskawic i nie tylko – który może konkurować z bogactwem i zabawą scenerii *Narzeczonej księżniczki*. Co więcej, „Stardust” zawiera znakomitą narrację prowadzoną przez Sir Iana McKellena, wywołującą to samo ciepło, co Peter Falk czytający opowieść swojemu wnukowi.
Stardust* oferuje praktycznie wszystko, co oferuje *The Princess Bride*, z kilkoma świeżymi akcentami. Romans pomiędzy Tristanem (Cox) i Yvaine (Danes) niemal dorównuje chemii, jaką łączą Buttercup i Wesley. Centralne pary obu filmów są dodatkowo wzmocnione przez niezwykle pełen gwiazd zespół żywych postaci. Szermierka i akcja z udziałem piratów i książąt przypomina oglądanie Inigo Montoyi wprawnego władania rapierem. Nawet humor w „Gwiezdnym pyłze” przypomina humor „Narzeczonej księżniczki”*, gdzie nic nie jest takie, jakim się wydaje.
Poza swoim tytułem, *Stardust* jest duchowym spadkobiercą *The Princess Bride*. Choć zagłębia się w motywy z gatunku high-fantasy – takie jak czarownice i czujące gwiazdy – pozostaje równie zabawny i kapryśny jak klasyk Roba Reinera. Obydwa filmy sprawią, że będziesz się śmiać, wstrzymywać oddech, być może ronić łzy i całkowicie zanurzyć się w każdym romantycznym rytmie. Przede wszystkim jednak każdy film przenosi widzów w nową, zachwycającą krainę baśni, choćby na kilka godzin.
Gwiezdny pył* odzwierciedla także dziwaczne i charakterystyczne cechy występujące w *Labiryncie*.
Gwiezdny pył zapożycza wiele klasycznych tropów fantasy z „Narzeczonej księżniczki”*, ale ma także wyraźne pochodzenie z bardziej dziwacznym filmem fantasy „Labirynt*”. Od razu widać podobieństwa między nimi: każdy film opowiada historię bohatera ze zwykłego świata, który wyrusza do nieznanej magicznej krainy. Żaden z filmów nie osiągnął dobrych wyników kasowych, ale oba później zyskały oddanych fanów. Co najważniejsze, każda z nich wyróżnia się jako nieco dziwne wejście w szerszy krajobraz fantasy.
Osobliwość, która łączy *Gwiezdny Pył* i *Labirynt*, jest najbardziej oczywista w przypadku ich antagonistów. W „Gwiezdnym pyłze” Michelle Pfeiffer przedstawia wiedźmę, która zamierza zabić Yvaine i pochłonąć jej serce, aby osiągnąć wieczną młodość. W Labiryncie* David Bowie wciela się w króla goblinów, który planuje przemienić młodszego brata Sary w goblina. Zarówno Pfeiffer, jak i Bowie, sławne gwiazdy prawdziwego świata, wcielają się w ekscentrycznych, złych czarowników, którzy dręczą młodych głównych bohaterów swoich filmów. Ich występy są uderzająco podobne: każdy z nich przedstawia szalenie nikczemnego bohatera z całkowitą powagą, nawet jeśli role oscylują na krawędzi obozu.
U podstaw związku pomiędzy *Stardust* i *Labyrinth* leży ich wyjątkowość w gatunku fantasy. Chociaż *Stardust* ma wiele wspólnych elementów z *Narzeczoną Księżniczki*, wydaje się również wyraźnie odrębny pod względem swojego złoczyńcy, magii i ogólnego budowania świata. *Labirynt* jest równie pojedynczy; żaden inny film fantasy nie łączy mistrzowskiej sztuki lalkowej Jima Hensona z odważną nikczemnością Davida Bowiego. *Gwiezdny pył* jest najbliższy tej kombinacji, dlatego szczególnie warto go zobaczyć.
